Półpasiec w ciąży – wszystko, co przyszła mama musi o nim wiedzieć

Zdrowie
polpasiec

Jeżeli kobieta zachorowała już w przeszłości na ospę wietrzną, najprawdopodobniej nie zarazi się nią po raz drugi, jednak nie oznacza to, że uodporniła się na wirusa, który ją wywołuje. Ten sam wirus odpowiedzialny jest również za inną chorobę zakaźną,
która w przypadku ciężarnych kobiet może być szczególnie niebezpieczna dla rozwijającego się dziecka. Tym bolesnym i wyjątkowo niepowołanym schorzeniem jest półpasiec.

Jak można się zarazić półpaścem?

Po przebyciu ospy wietrznej, wirus, który ją wywołał, pozostaje uśpiony w komórkach nerwowych. Układ odpornościowy kontroluje jego działanie, jednak osłabienie organizmu, spowodowane np. wzmożonym stresem, może przyczynić się do reaktywacji zakażenia, a tym samym do rozwoju półpaśca. Choroba przenosi się drogą kropelkową lub przez bezpośredni kontakt z chorą osobą.

Objawy półpaśca

Półpasiec jest stosunkowo łatwy do zdiagnozowania. Zazwyczaj pierwsze objawy choroby to pieczenie lub przeszywający ból, swędzenie i mrowienie po jednej lub obu stronach ciała (czy twarzy), które prowadzą do powstania wysypki. Zakażeniu towarzyszyć może również gorączka, dreszcze, nudności i biegunka. Widoczne czerwone punkty na skórze, stopniowo wypełniają się płynem surowiczym, przez co tworzą się nieestetyczne, swędzące pęcherze, które po kilku dniach pokrywają się strupami i w końcu odpadają.

Zdarza się, że po ustąpieniu wysypki, skóra, która była miejscowo dotknięta owrzodzeniami może pozostać zmieniona. Przez kolejnych kilka miesięcy (a niekiedy i lat) w dowolnym miejscu na ciele mogą występować nerwobóle, związane z tzw. neuralgią popółpaścową.

Półpasiec a rozwój płodu

Wirus, który wywołuje chorobę jest wyjątkowo niebezpieczny w przypadku kobiet w ciąży. Półpasiec może być przyczyną wielu powikłań, które są groźne dla zdrowia i życia dziecka, takich jak:

  • niedorozwój kończyn,
  • wady układu moczowego,
  • wady narządu wzroku.

Wirus przenika przez łożysko, co może doprowadzić do zakażenia wewnątrzmacicznego. Jeżeli do zachorowania dojdzie w trakcie pierwszego trymestru ciąży, istnieje realne ryzyko trwałego uszkodzenia płodu. Pojawienie się choroby w drugim lub trzecim trymestrze, niesie za sobą dużo mniejsze komplikacje z uwagi na fakt, iż dziecko jest lepiej rozwinięte i ma lepszą odporność, choć pojawia się również ryzyko, że maluszek może zachorować na ospę wietrzną. Bardzo poważne konsekwencje może mieć również zachorowanie na półpaśca tuż przed lub po porodzie, ponieważ wówczas dla bezbronnego noworodka może być nawet śmiertelna.

Najskuteczniejszym sposobem na uniknięcie choroby jest szczepienie, które kobieta powinna wykonać jeszcze zanim zajdzie w ciążę. Niezbędne jest również przestrzeganie zasad higieny oraz unikanie kontaktu z osobami chorymi na półpaśca lub ospę wietrzną.

Więcej cennych informacji na temat półpaśca w ciąży znaleźć można na stronie: http://www.osesek.pl/ciaza-i-porod/zdrowie-i-badania-w-ciazy/polpasiec-w-ciazy.html.

Leczenie półpaśca u kobiet w ciąży

Jeżeli nie udało się uniknąć choroby, najważniejsze jest, aby niezwłocznie udać się do lekarza pierwszego kontaktu – im szybciej zostanie rozpoczęte leczenie, tym lepiej dla przyszłej mamy, jak i jej dziecka. Terapia u kobiet ciężarnych niczym nie różni się od leczenia innych chorych i polega przede wszystkim na podawaniu leków przeciwwirusowych, które w swoim składzie zawierają acyklowir.

Leczenie wspierane jest zazwyczaj stosowaniem preparatów, które łagodzą objawy choroby takie, jak pieczenie, swędzenie czy ból. Przyszłe mamy muszą jednak pamiętać, aby przed ich zastosowaniem skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Na ból i gorączkę lekarz może zalecić paracetamol, nie zaleca się natomiast stosowania lekarstw na bazie kwasu acetylosalicylowego, ponieważ może on doprowadzić do wystąpienia u maluszka wad serca lub rozszczepu podniebienia.

W łagodzeniu objawów półpaśca z pewnością pomogą także chłodne kąpiele (np. w płatkach owsianych) i stosowanie zimnych okładów. Ulgę na świąd skóry oraz uczucie mrowienia przyniesie balsam galmanowy do ciała oraz noszenie luźnych ubrań. Przydatne może się również okazać stosowanie leków przeciwhistaminowych. W miejscach zmienionych chorobowo warto stosować jałowe opatrunki z gazy, dzięki czemu pęcherze będą się szybciej goiły i można będzie zapobiec powstaniu infekcji.

Artykuł sponsorowany